Monday, September 6, 2010

ဒဏ္ရာ

ဒဏ္ရာေတြ ဗလပြနဲ႔ မခ်ိမဆန္႔
နာက်င္ၿငီးတြားေနရေပမယ့္
အားရွိသေလာက္ေလး
မင္းအတြက္ ကုိ ၿပံဳးၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္…..

ခ်စ္တယ္ဆုိတာ တစ္ကယ္ေတာ့ အေျပာလြယ္သေလာက္
ခံစားရတာက မခ်ိမဆန္႔ရယ္ပါ

ေသာကေတြအေပၚက အၿပံဳးတုေတြနဲ႔ပဲ
အခါတလဲလဲ မလုံ႔တလုံဖုံးဖိေနရတာ
ၾကာလာေတာ့ အခ်စ္ဆုိတာကုိ စိတ္ကုန္လာတယ္

ဗေလာင္ဆူေနတဲ့ ရင္ခြင္တစ္ခုလုံးကုိ
သြန္လုိသြန္ေမွာက္လုိေမွာက္လုိ႔
ကေလး လက္ထဲ အၿပီးအပ္လုိက္ခါမွ
ကေလး က လူသတ္သမားအၿပံဳးမ်ိဳးနဲ႔
ခပ္ယဲ့ယဲ့ ျပန္ၿပံဳးျပလုိက္တာကုိ
ျမင္လုိက္တဲ့ တစ္ခဏေလးမွာ
ကုိ ဟာ မွင္တက္မိသြားတဲ့ ယုန္တစ္ေကာင္လုိ
ေယာင္လည္လည္နဲ႔ အတိတ္ေမ့ခ်င္သြားတယ္ .. ကေလး…ေလး.ရယ္..